Over mannen

Boris’ meest geliefde woord in zijn uitbreidende vocabulaire is ‘auto’. Een trein is een auto, een tractor is een auto en zelfs een vliegtuig, hoewel in het bezit van vleugels en miniscule wielen, wordt hier auto genoemd. Het woord auto gaat gepaard met een enorme lach van oor tot oor, en ik doe in de…

Wereldproblematiek

PATS!!!!! ‘Au Boris. Mag niet. Niet doen.’ PATS PATS!!!! ‘Boris! Mama zegt nee.’ Hysterisch toontje: ‘dat doet hartstikke veel pijn en ik wil dat je er mee stopt! Niet slaan.’ PATSPATSPATS!!!!! De laatste tik was op mijn neus. ‘KLAAR NU. BORIS, JE MAG MAMA NIET MEER SLAAN. NIET. SLAAN!!!!!’ Ik hoor hoe ik over mezelf…

De trein is fijn. Soort van.

In de trein (alweer). Het is weekend, maar bomvol, en de mensen stampen met chagrijnige blikken en natte jassen het trappetje op. Er staan inmiddels 10 mensen op het balkon, variërend van montere oudere dames in parka’s tot een stoere gangster met twee getatoeëerde traantjes onder zijn oog en een zuchtende mevrouw op de trap…

Gezellig dik

Ik kan er niet omheen: ik praat er nooit met iemand over, maar ik vind het best jammer dat mijn lichaam na mijn zwangerschap als een pudding in elkaar is gezakt. Ik ben niet echt het type dat de VIVA mailt om in de mijn lijf-rubriek te komen: het liefst draag ik grote, zwarte, een…

Een simpel leven (crisis)

Ik was altijd iemand die dat absoluut niet wilde, een simpel leven. Vol avontuur moet het zijn! Dingen doen, dingen zien, het nieuws volgen! Maatschappelijk betrokken zijn, up-to-date, alles weten en altijd aan iedereen kunnen vragen hoe het gaat met –insert dat persoonlijke ding dat nu aan de gang is in hun leven-. Ik ben in mijn…

Één jaar oud – een brief aan Boris

Lieve Boris, Bíjna ben je 1 jaar oud. Bijna één jaar lang hebben we voor je gezorgd, je vastgehouden, je getroost, met je gelachen en soms even met je meegehuild. Als ik nu kijk naar hoe je rondkruipt, je optrekt, achter je kar aan rent, precies weet hoe alles werkt, kan ik me nauwelijks voorstellen…

Mama is student

Boris gaat inmiddels al 4 dagen per week naar zijn nieuwe kinderopvang. Om in het ritme te komen. Wij zitten thuis, wachten tot het tegen half 5 loopt en halen hem dan pas weer op. Rond half zes even eten, nog wat spelen, een fles en hoppa, de dag van Borrie is weer klaar. Ondertussen…

Volwassen

De laatste tijd ben ik er veel mee bezig. Ben ik eigenlijk wel volwassen genoeg? Zien mensen mij niet aan voor de babysitter van mijn eigen zoon? En als ik te schijterig ben om mijn fiets in te leveren bij de fietsenmaker, hoe kan ik dan (min of meer) de leiding nemen over een (baby)mensenleven?…

Iets heel erg moois

Boris is nu 10 maanden oud, oftewel bijna één jaar, oftewel een garantie voor zilte moedertranen in de emotionele aanloop naar zijn eerste verjaardag. Hoe kon hij toch ooit zó klein zijn geweest, waar blijft de tijd? Gelukkig ben ik niet de enige die zich herinnert dat hij ooit uit mij kwam, want D. én…

Sommige mensen vinden jouw kind (soms even) niet leuk. En dat is ok.

Kots, snot, poep, plas, kabaal. Allemaal dingen die zomaar eens uit een baby kunnen komen, misschien wel wanneer je het niet verwacht. Dat geeft niet, zolang het gaat om mensen die gek zijn op baby’s, schone kleren bij zich hebben of gewoon, altíjd een goed humeur hebben. Andere mensen zullen misschien niet zo enthousiast zijn…

Waar ik me even op verkeken had

Toen ik nog niet zo heel lang zwanger was, en mensen nog het idee hadden mij (en mijn keuze om moeder te worden) te kunnen beïnvloeden met schrijnende horrorverhalen, kreeg ik heel wat kritiek te verduren. Wist ik wel dat je kind VOOR DE REST VAN JE LEVEN je kind is, bijvoorbeeld? (antwoord: ja, voor…

Tearjerker

In de trein. Boris eet een banaan: niet gepureerd, maar een hele banaan, hij hapt beheerst kleine stukjes af en speelt ondertussen met het boekje dat aan zijn kinderwagen hangt. Een oudere dame, die tegenover ons zit, aanschouwt het tafereeltje en maakt kirrende geluidjes naar hem. Boris kijkt op, lacht naar haar, en gaat weer…