Borientje/Borize/Borella

Vorige week stond dit artikel over genderneutraliteit in de Volkskrant. Nadat ik het zelf had gelezen via een link in mijn Facebookfeed, werd ik later die dat nog een paar keer op het artikel gewezen door mensen in mijn omgeving. Dit vond ik opvallend: is het dan echt zo duidelijk dat ik er mee bezig ben…

Spreek met twee woorden

“Dág meneer aap!” Boris zit in de buggy en overhandigt monter mijn ov-chipkaart aan de conducteur. De beste man is wit, kaal, met een ontzettend gerimpelde huid, grote flaporen en een brede mond. Dus ik zie de gelijkenis op zich wel… Maar omdat het als morele volwassene mijn taak en plicht is mijn zoon te…

Leesvoer

Er was een tijd dat ik ontzettend veel mama-tijdschriften las. Ik kocht er elke maand vier en verslond artikeltjes over reflux (kotsende baby’s), hoge onderbroeken en gezinnen met absurd veel kinderen. Ik vond dat allemaal ontzettend relateable, want ik had nog niet ontdekt dat je met een mommy tummy slechts elastische skinny jeans met een…

En toen was er licht

Omdat ik het zelf een beetje raar vind staan, wil ik even verhelderen waarom er 8 maanden(!) tussen deze en de vorige blogpost zitten. Ik krijg wanneer ik erover post online veel geluiden dat ik me er niet zo druk om moet maken, omdat ik al bezig genoeg ben met mijn studie, mijn gezin en…

Over mannen

Boris’ meest geliefde woord in zijn uitbreidende vocabulaire is ‘auto’. Een trein is een auto, een tractor is een auto en zelfs een vliegtuig, hoewel in het bezit van vleugels en miniscule wielen, wordt hier auto genoemd. Het woord auto gaat gepaard met een enorme lach van oor tot oor, en ik doe in de…

Wereldproblematiek

PATS!!!!! ‘Au Boris. Mag niet. Niet doen.’ PATS PATS!!!! ‘Boris! Mama zegt nee.’ Hysterisch toontje: ‘dat doet hartstikke veel pijn en ik wil dat je er mee stopt! Niet slaan.’ PATSPATSPATS!!!!! De laatste tik was op mijn neus. ‘KLAAR NU. BORIS, JE MAG MAMA NIET MEER SLAAN. NIET. SLAAN!!!!!’ Ik hoor hoe ik over mezelf…

De trein is fijn. Soort van.

In de trein (alweer). Het is weekend, maar bomvol, en de mensen stampen met chagrijnige blikken en natte jassen het trappetje op. Er staan inmiddels 10 mensen op het balkon, variërend van montere oudere dames in parka’s tot een stoere gangster met twee getatoeëerde traantjes onder zijn oog en een zuchtende mevrouw op de trap…

Gezellig dik

Ik kan er niet omheen: ik praat er nooit met iemand over, maar ik vind het best jammer dat mijn lichaam na mijn zwangerschap als een pudding in elkaar is gezakt. Ik ben niet echt het type dat de VIVA mailt om in de mijn lijf-rubriek te komen: het liefst draag ik grote, zwarte, een…

Een simpel leven (crisis)

Ik was altijd iemand die dat absoluut niet wilde, een simpel leven. Vol avontuur moet het zijn! Dingen doen, dingen zien, het nieuws volgen! Maatschappelijk betrokken zijn, up-to-date, alles weten en altijd aan iedereen kunnen vragen hoe het gaat met –insert dat persoonlijke ding dat nu aan de gang is in hun leven-. Ik ben in mijn…

Één jaar oud – een brief aan Boris

Lieve Boris, Bíjna ben je 1 jaar oud. Bijna één jaar lang hebben we voor je gezorgd, je vastgehouden, je getroost, met je gelachen en soms even met je meegehuild. Als ik nu kijk naar hoe je rondkruipt, je optrekt, achter je kar aan rent, precies weet hoe alles werkt, kan ik me nauwelijks voorstellen…

Mama is student

Boris gaat inmiddels al 4 dagen per week naar zijn nieuwe kinderopvang. Om in het ritme te komen. Wij zitten thuis, wachten tot het tegen half 5 loopt en halen hem dan pas weer op. Rond half zes even eten, nog wat spelen, een fles en hoppa, de dag van Borrie is weer klaar. Ondertussen…

Volwassen

De laatste tijd ben ik er veel mee bezig. Ben ik eigenlijk wel volwassen genoeg? Zien mensen mij niet aan voor de babysitter van mijn eigen zoon? En als ik te schijterig ben om mijn fiets in te leveren bij de fietsenmaker, hoe kan ik dan (min of meer) de leiding nemen over een (baby)mensenleven?…